Υπάρχουν φωτογραφίες που εντυπωσιάζουν και άλλες που σε κάνουν να σταθείς για λίγο πιο σιωπηλά. Δεν με τράβηξε η αρχιτεκτονική ούτε τα χρώματα.

Με τράβηξε η ζωή που ξεδιπλωνόταν μπροστά μου. Άνθρωποι που απολάμβαναν το απόγευμά τους, λουλούδια που φρόντιζαν το σπίτι τους και μια αίσθηση γαλήνης που δύσκολα αποτυπώνεται με λόγια.

Σήκωσα τη μηχανή γιατί φοβήθηκα πως, αν δεν το έκανα, αυτή η μικρή ιστορία θα χανόταν για πάντα.