Τον παρατηρώ συχνά στο κέντρο της πόλης. Μια φιγούρα λιγνή, σε μια διαρκή, σχεδόν πεισματική κίνηση. Παρά τα χρόνια που βαραίνουν στη γερμένη του πλάτη, το μπαστουνάκι του δεν μοιάζει με στήριγμα κούρασης, αλλά με τον ρυθμιστή της παράξενης ταχύτητάς του. Δεν τον είδα ποτέ να σταματά, να ξαποσταίνει κάπου. Δίχως να τον γνωρίζω ακόμα —αν και ανυπομονώ να του μιλήσω, τώρα που κράτησα τη μορφή του σε μια φωτογραφία— μέσα μου τον ονόμασα «ο Σβούρας». Ένας άνθρωπος που αρνείται να σταματήσει να γυρίζει στην πόλη . ..