Σήκωσα τη μηχανή γιατί για μια στιγμή ένιωσα πως η ζωή και η μνήμη συναντήθηκαν στο ίδιο κάδρο. Το ποδήλατο, έτοιμο να συνεχίσει τη διαδρομή του, στεκόταν απέναντι σε ανθρώπους που ολοκλήρωσαν τη δική τους.

Μια σιωπηλή υπενθύμιση πως κάθε μέρα που μας χαρίζεται αξίζει να τη ζούμε, να τη θυμόμαστε και να τη μοιραζόμαστε.